Edukacja Ekologiczna
Edukacja Ekologiczna
ścieżki przyrodniczo - dydaktyczne
Pomysł tworzenia ścieżek dydaktycznych powstał w związku z koniecznością stosowania różnorodnych form edukacji społeczeństwa, zgodnie z ideą ekorozwoju. Tradycyjny system kształcenia, polegający na przekazywaniu wiedzy teoretycznej, okazał się niewystarczający. Pobyt w terenie daje okazję do bezpośredniego kontaktu z przyrodą, do jej obserwacji i pomiaru poszczególnych jej składników. Do prowadzenia edukacji ekologicznej bardzo pomocne jest prowadzenie zajęć opartych na przeżywaniu przyrody. Pobyt i mądra zabawa w terenie otwiera przed młodzieżą świat emocji, który motywuje ich do działania na rzecz ochrony przyrody. Czasem dzieci podczas zajęć pytały:, Po co idziemy do lasu, przecież niejednokrotnie już w nim byliśmy? Wtedy odpowiadałam, że idziemy zaprzyjaźnić się z lasem. Nie po to, aby go poznać, bo podobnie jest w życiu, dużo ludzi znamy, ale nie wszyscy są naszymi przyjaciółmi. Celem zajęć prowadzonych na ścieżkach jest między innymi rozbudzenie emocjonalnego podejścia do przyrody. Do głównych celów dydaktycznych prowadzonych za pomocą terenowej edukacji ekologicznej na trasach ścieżek dydaktycznych są między innymi:
* uregulowanie ruchu turystycznego na określonym obszarze chronionym
* zwrócenie uwagi na obiekty i zjawiska szczególnie interesujące z punktu widzenia przyrodniczego, kulturowego, społecznego i gospodarczego
* doskonalenie umiejętności przewidzianych programami nauczania, których przećwiczenie nie jest możliwe w klasach lekcyjnych
* wyrabianie nawyków pracy samodzielnej (tj.: obserwacja, pomiary, wnioskowanie i planowanie)
* kształtowanie umiejętności pracy w grupie
* wyrobienie pozytywnego nastawienia do przyrody
* zapoznanie z sezonowymi zmianami przyrodniczymi, zachodzącymi na ścieżce i w jej najbliższym otoczeniu
Do powstania ścieżek dydaktycznych na terenie G-LPK przyczynił się "zespół składający się z pracowników naukowych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, miejscowych nauczycieli, doradców metodycznych Zakładu Doskonalenia Nauczycieli w Toruniu oraz przedstawicieli (ówczesnego) Zarządu Parków Krajobrazowych i Obszarów Chronionego Krajobrazu w Toruniu, w tym zwłaszcza pracowników G-LPK" . Zespół ten opracował zajęcia terenowe na trasie przyrodniczej ścieżki dydaktycznej "Wokół Jezior Górznieńskich", (trasa ta została opisana w 1994 roku w książce pt. "Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy, szlaki przyrodniczo-turystyczne"). Prace nad zajęciami rozpoczęto w roku 1995 od wyznaczenia tras i punktów przystankowych, oraz ich charakterystyki pod kątem treści programowych biologii i geografii. Rezultatem wcześniejszych działań jest pięć ścieżek dydaktycznych: do rezerwatu "Szumny Zdrój", do rezerwatu "Jar Brynicy", do rezerwatu "Czarny Bryńsk", wokół jeziora Górzno i do jeziora Tabułka. Ta ostatnia trasa jest najczęściej łączona z trasą do rezerwatu "Czarny Brynsk".
Zajęcia z zakresu edukacji ekologicznej prowadzone w Centrum Edukacyjnym WILGA są realizowane na ścieżkach:
* Do rezerwatu "Szumny Zdrój" - trasa o długości 4,5 km. Ścieżka przeznaczona dla wycieczek pieszych. Bardzo urozmaicona polodowcowa rzeźba terenu (kemy, jary, wytopiska), nisza źródliskowa - osobliwość rezerwatu "Szumny Zdrój", wiele gatunków roślin rzadkich i chronionych
* Do rezerwatu "Czarny Bryńsk" - trasa o długości 4 km. Ścieżka prowadzi głównie przez tereny leśne, m.in. przez Powierzchnię Badawczo-Dydaktyczną. Punktem docelowym jest florystyczny rezerwat "Czarny Bryńsk", obejmujący swymi granicami jezioro Czarny Bryńsk
* Do rezerwatu "Jar Brynicy" - trasa o długości 8 km. W trakcie wędrówki ścieżką można poznać liczne formy polodowcowe (wał ozowy, sandr, dolinę rzeki Brynicy), rezerwat "Jar Brynicy" oraz największy pomnik przyrody GLPK - "Dąb Rzeczypospolitej"
* "Wokół jeziora Górzno" - trasa o długości 5,8 km. Ścieżka przeznaczona głównie dla osób o zainteresowaniach geograficznych. Przebiega w większości przez malownicze, polodowcowe tereny bezleśne, co nadaje jej wyjątkowe walory widokowe.